Düşünüyorum

Düşünüyorum... İnsan, varoluşundan bugüne dek neden ısrarla sürdürmüştür yaşadığı dünyayı ve kendisini var eden herseyi yoketme tavrını... İlk savaşın suçu Kabil üzerine atılmış ve rahatlamıştır insanoğlu. Kendince her savaşın suçunu suçlularını yaratmıştır. Bir dönem dinleri yaymak safsatasıyla çıkan savaşlar ilerleyen yıllarda değişik sebeplerle çıkmıştır. Kadınlar, bireysel suçlar, bir futbol karşılaşmasında çıkan olaylar, danışıklı terör saldırıları bahane edilerek ve demokrasi vaad edilerek çıkarılsa da asıl sebepler asla bunlar olmamıştır. Silah sanayi işlerinin durgunluğu, kaynakları tekel olarak barındırma gibi para bazlı ve hükmetmek, kontrol altında tutmak gibi feodalite kokan sebepler gercek savaş sebepleridir. Bunlarında ötesinde derinlemesine düşünürsek asıl sebep bizlere de empoze edilen açgözlülük , bencillik ve güç tutkusudur. İnsanın doğal davranışlarıymış gibi bizlere kabul ettirilen bu davranış biçimleri aslında kişilik bozukluğu ve yo...

İnsanlar herhangi bir düşünce belli bir kitle oluşturdugunda çabucak sonuna “izm” i yapıştırıyorlar. En son dini inancım Zeitgeistizm diyen birini görmüştüm. Üzerinde düşündükten sonra ayrı ayrı konu ve branşlarda çoklukla kullanılan “anti” kelimesine de bunu eklemeliyim diye kendimce karar verdim. Benden önce bu kavram kullanılmış olsada “Antizm, bütün dini düşünce, siyasi görüş, felsefe, tarz, müzik gibi düşünce ve zevkleri reddeden ve yerine her insanın kendi özgür düşüncelerini kurabildiği bir akım olacaktır” diye verilen anlam kendisiyle çelişmekte ve antizmi tam anlamıyla karşılamamaktadır. Ortaya atılan her fikir, düşünce, öneri, dernek, siyasi parti, spor kulübü ve kişilerin kesinlikle anti oluşumları olduğunu gözlemledim. Başta mantıklı gelen anti oluşumlar olsa da içlerinde öfke, kin ve doğrudan saldırı eğilimi gördükten sonra anti olmak üzerinde düşünmeye başladım. Herhangi bir spor kulübünün, sevmediği bir sanatçının, gidip görmediği bir ülkenin bile antis...

İnan ç ; insanların kendilerini daha buyuk bir varlığ ı n olduğuna inand ı rmas ı ve ondan medet umarak kendi korkular ı n ı  yaratmas ı d ı r.Kendisine bu güçlü varlığın yardım edebilme ihtimali insanın yönetilme ve acizlik fantezisini karşılamakla birlikte eylemsizliğe sürükler ve olası başarısızlıklar sonucu arkasına sığınabileceği tanrı istemedi bahanesini yaratır. İnançsız gruplar yıllardır inanan insanları kalıplar içinde sıkışıp kalmış olarak niteler.Oysa ki işin özü biraz farklıdır.Aslında kalıplar içinde sıkışıp kalan sadece inançlı insanlar değildir.İnançsız gruplar da zamanla kendi sınır ve kalıplarını yaratarak içlerinde sıkışmışlardır.İnsanoğlunun hastalıklarından biridir , herşeye belli çizgiler , sınırlar ve kalıplar geliştirmek.Bu kalıplaşmadan sonraki aşama daha vahim ve düşündürücüdür.Kalıplaşma yaşayan gruplar artık kendileri gibi düşünmeyenleri aşağılama hakkına kavuştuklarını düşünerek zıt düşünceleri benimseyenlere hakaret ederek dalga geçerek düşünceler...

İnsanların genelinde nefret ettiğim bir hastalık var ; Yüzeysel olmak... Yüzeysel sevip , yüzeysel aşık olan her insan üzülmeye mahkumdur oysa ki ask yüzeysel değildir... Bu bir lanet yüzeysel düşünen yüzeysel aşık olan yüzeysel değer veren elbiseye görüntüye ambalaja   değer verip aşık olan insanlar asla mutluluğu gerçekten yaşayamacaklar. Çünkü ambalaj asla içerisindekini tam anlamıyla göstermez. Bakmak gerçekten bakmak ambalajın içindekini gösterebilir... Görmek istersen görebilirsin içindekini...Ama o kadar alışmış ki insanoğlu yüzeyselliğe; görmek işine gelmiyor hiç bir zaman...Çünkü gerçek her zaman cesaret ve farkındalık gerektirir... Öyle olmadığımızı düşünsek te her birimiz bu yüzeyselliği destekliyor körüklüyor ve seçimlerimizi buna göre yapıyoruz... Hangi birimiz hayatımıza giren insanı derinlemesine analiz ederiz...sadece yüzeysel arzularımızın doğrultusunda değerlendirir ona göre tercihler yasarız , ve aslında görmeyen gözlerimize h...