TÜKETİM VE KAPİTALİST MUTLULUKLAR

Yazan: -

İnsanların genelinde nefret ettiğim bir hastalık var ; Yüzeysel olmak...


Yüzeysel sevip , yüzeysel aşık olan her insan üzülmeye mahkumdur oysa ki ask yüzeysel değildir...


Bu bir lanet yüzeysel düşünen yüzeysel aşık olan yüzeysel değer veren elbiseye görüntüye ambalaja 


değer verip aşık olan insanlar asla mutluluğu gerçekten yaşayamacaklar.


Çünkü ambalaj asla içerisindekini tam anlamıyla göstermez. Bakmak gerçekten bakmak ambalajın içindekini gösterebilir...


Görmek istersen görebilirsin içindekini...Ama o kadar alışmış ki insanoğlu yüzeyselliğe; görmek işine gelmiyor hiç bir zaman...Çünkü gerçek her zaman cesaret ve farkındalık gerektirir...


Öyle olmadığımızı düşünsek te her birimiz bu yüzeyselliği destekliyor körüklüyor ve seçimlerimizi buna göre yapıyoruz...


Hangi birimiz hayatımıza giren insanı derinlemesine analiz ederiz...sadece yüzeysel arzularımızın doğrultusunda değerlendirir ona göre tercihler yasarız , ve aslında görmeyen gözlerimize hitap eden şeyleri seçeriz...


Mutlu insanların yüzdesi her gün düşüyor evlilikler eskisi gibi ömürlük değil etrafımızdakilere değer vermeye üşeniyoruz...


Aslında hiçbirimiz mutlu olmayı istemiyoruz...Tercihlerimiz , tembelliğimiz , umursamayışımız ve tepkisizliğimiz bunun en büyük kanıtıdır.


Bir şekilde sahte bir aşk dizayn edip ona inanmış ve o saçmalıkları savunan sahte insanlarız


Kendimde dahil olmak üzere bu şekilde sevdiğini , üzüldüğünü , canı yandığını düşünenlere acımıyorum...Çünkü gerçekten sevmedik; arkadaşlarımızı , sevgililerimizi ,ailemizi , insanları...Gercekten üzülüp acı çekmedik hiç bi zaman.Öyle göründük ama asla öyle olmadık.İnsanlıga degil görselliğe , maddeye ve sacma olan ne varsa ona deger verdik...


Hepsi zihnimizde kurduğumuz senaryonun bi tekrarıydı...günaydın ama hala uykudayız

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ANTİZM

Yazan: -
Resim
İnsanlar herhangi bir düşünce belli bir kitle oluşturdugunda çabucak sonuna “izm” i yapıştırıyorlar. En son dini inancım Zeitgeistizm diyen birini görmüştüm. Üzerinde düşündükten sonra ayrı ayrı konu ve branşlarda çoklukla kullanılan “anti” kelimesine de bunu eklemeliyim diye kendimce karar verdim. Benden önce bu kavram kullanılmış olsada “Antizm, bütün dini düşünce, siyasi görüş, felsefe, tarz, müzik gibi düşünce ve zevkleri reddeden ve yerine her insanın kendi özgür düşüncelerini kurabildiği bir akım olacaktır” diye verilen anlam kendisiyle çelişmekte ve antizmi tam anlamıyla karşılamamaktadır. Ortaya atılan her fikir, düşünce, öneri, dernek, siyasi parti, spor kulübü ve kişilerin kesinlikle anti oluşumları olduğunu gözlemledim. Başta mantıklı gelen anti oluşumlar olsa da içlerinde öfke, kin ve doğrudan saldırı eğilimi gördükten sonra anti olmak üzerinde düşünmeye başladım. Herhangi bir spor kulübünün, sevmediği bir sanatçının, gidip görmediği bir ülkenin bile antis...
Devamı

Kalıplar İçinde Özgür Olmak ( Mesela -izmlerden biri olan Fütürizm)

Yazan: -
Resim
İtalyan faşiszminin fikir babalarından sayılan, şair, romancı, oyun yazarı ve yayın yönetmeni Filippo Tommaso Marinetti'nin 1909 yılında yayımladığı manifestosu Fütürizm (Gelecekçilik) Bildirgesinin manifestosu oldu. Bu manifestoda Marinetti şunları yazmaktadır: "...4. Dünyadaki güzelliklerin, yeni bir güzellikle daha da artırılmış olduğunu iddia ederiz. Bu yeni güzellik hızın güzelliğidir. Karoserini patlayıcı nefeslere sahip ve yılanlara benzer büyük boruların süslediği bir yarış arabası... Bir şarapnel üzerinde süzülüyormuş gibi hızla hareket eden bir yarış arabası Semadirek Nikesi'nden (Yunan heykeli) çok daha güzeldir. 5. Arabanın direksiyonunda bulunan o adama kutlu olsun. Bir direksiyonun en ideal ekseni, kendi yolunda hızla ilerleyen dünyayı ortasından delip geçenidir. ...8. Önümüzde imkansızın esrarengiz kapılarını kırıp geçmek varken, niçin arkamıza dönüp bakalım? Zaman ve mekan dün oldu. artık mutlak olanda yaşıyoruz. Çünkü sonsuz ve evrens...
Devamı

Düş Bozumu ( BOZUNTULAR - 1 )

Yazan: -
Resim
Yerimden kalkmak istemiyorum bu sabah.Üzerime altında ezildiğim bir yük çökmüş.Gözlerim yorgun , açmak istesem de kaldıramıyorum ağırlaşan göz kapaklarımı... Yükselen dalga sesleri , sert esen rüzgarı ve soğuğu hatırlatıyor , üşüyorum.Derin bir nefes alıyorum son nefes misali ve gözlerimi aralıyorum.Boyası dökülmüş duvarda hayalimdeki canavarların gölgelerini görüyorum , korkuyorum... Dalgalar yalnız ruhumun çığlıları misali yükseltirken seslerini üşüyorum hemde çok üşüyorum.Titreyen ellerimle ruhumu sarıp sarmalıyorum. Hissedebiliyorum en çok ruhum acıyor.Neden bu acı ? Neden korkuyorum çocuk gibi karanlıktan bu kadar çok ? Nefes almama rağmen neden ölüymüşüm gibi hissediyorum ? Doğruluyorum biraz.Etrafımda yalnızlığımın izlerini görüyorum.Yalnızlığıma hapsedilmiş bir mahkum gibiyim adeta.Düşüncelerimden birer kelepçe var sanki el ve ayaklarımda , gerçekleşmeyen düşlerim vücudumda derin yaralara dönüşmüş... Bu düş bozumu nereye kadar sürer bilmiyorum.Yine dalga sesleri ...
Devamı