BAĞ BOZUMU ( BOZUNTULAR - 4 )

Yazan: -


Yiter insanın kelimeleri kimi zaman.Kalemini kaybeden ilkokul öğrencisi gibi arar durur öylece.Bazen ilk baktığı yerde bulur kelimelerini , bazen umudunu da yitirir kelimelerinin ardından.O vakit söylecek sözü kalmamıştır artık.Ve aslında nefes aldıkça değil , düşündükçe , konuştukça , üretebildikçe ve ürettikleri yaşadıkça hayattadır insan.Bu yüzdendir bazı filozofları , sanatçıları , bilim insanlarını unutamayışımız.Ve ölümsüzlük her zaman , kendi düşünceleriyle yaşayayan , kendi düşüncelerinin yaratıcısı olanların kapısını çalar.Mesela Karl Marx 193. yaşına girdi birkaç gün önce.

Bazı günler eksilir insan gürültünün patırtının içinde...
Kendi eksildikçe , yanından geçen hayatlar büyür gözbebeklerinde.Seyre dalar uzun uzun ve başka hayatlarda arar yitirdiği umudu.Kendi hayatına çevirdiğinde ise gözlerini sonra sonra farkeder her parçasını hayatından gelip geçene hoyratça dağıttığını.İlk önce başkalarını sonra kendini suçlar.Ardı ardına yakılan sigaralar , derin derin alınan nefeslerin peşi sıra gün doğmak üzereyken umutsuzluk yerini uykuya bırakır.Uyandığında gördüğü yine karanlıktır.Sokaklar da kimse yoktur.Evlerin yanan ışıklarıyla avutur yalnızlığını , uzun uzun düşünür olanı biteni.Ve bitirir kendi hayatını dışarıdan seyretmeyi.

Sonunda hayata kendi gözlerimden bakmaya başladığımda ilk bahar bitmek üzereydi artık.Herkes ilk baharı yaşarken ben sonbahar da bağ bozumundaydım.Üzümün asma dalında koparılışındaki sancıdır belki benim hissettiğim.Nihayetinde her bağ bozumunun ardından gelir ya premierden bir yudum.Belki de benim yaşadığımda kendi bağlarımın bozumudur.Ve sonunda şarap gibi değerlenir belki beni bekleyen gelecek.
Kim bilir ?

Gelecek, göreceğim.

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

ANTİZM

Yazan: -
Resim
İnsanlar herhangi bir düşünce belli bir kitle oluşturdugunda çabucak sonuna “izm” i yapıştırıyorlar. En son dini inancım Zeitgeistizm diyen birini görmüştüm. Üzerinde düşündükten sonra ayrı ayrı konu ve branşlarda çoklukla kullanılan “anti” kelimesine de bunu eklemeliyim diye kendimce karar verdim. Benden önce bu kavram kullanılmış olsada “Antizm, bütün dini düşünce, siyasi görüş, felsefe, tarz, müzik gibi düşünce ve zevkleri reddeden ve yerine her insanın kendi özgür düşüncelerini kurabildiği bir akım olacaktır” diye verilen anlam kendisiyle çelişmekte ve antizmi tam anlamıyla karşılamamaktadır. Ortaya atılan her fikir, düşünce, öneri, dernek, siyasi parti, spor kulübü ve kişilerin kesinlikle anti oluşumları olduğunu gözlemledim. Başta mantıklı gelen anti oluşumlar olsa da içlerinde öfke, kin ve doğrudan saldırı eğilimi gördükten sonra anti olmak üzerinde düşünmeye başladım. Herhangi bir spor kulübünün, sevmediği bir sanatçının, gidip görmediği bir ülkenin bile antis...
Devamı

Kalıplar İçinde Özgür Olmak ( Mesela -izmlerden biri olan Fütürizm)

Yazan: -
Resim
İtalyan faşiszminin fikir babalarından sayılan, şair, romancı, oyun yazarı ve yayın yönetmeni Filippo Tommaso Marinetti'nin 1909 yılında yayımladığı manifestosu Fütürizm (Gelecekçilik) Bildirgesinin manifestosu oldu. Bu manifestoda Marinetti şunları yazmaktadır: "...4. Dünyadaki güzelliklerin, yeni bir güzellikle daha da artırılmış olduğunu iddia ederiz. Bu yeni güzellik hızın güzelliğidir. Karoserini patlayıcı nefeslere sahip ve yılanlara benzer büyük boruların süslediği bir yarış arabası... Bir şarapnel üzerinde süzülüyormuş gibi hızla hareket eden bir yarış arabası Semadirek Nikesi'nden (Yunan heykeli) çok daha güzeldir. 5. Arabanın direksiyonunda bulunan o adama kutlu olsun. Bir direksiyonun en ideal ekseni, kendi yolunda hızla ilerleyen dünyayı ortasından delip geçenidir. ...8. Önümüzde imkansızın esrarengiz kapılarını kırıp geçmek varken, niçin arkamıza dönüp bakalım? Zaman ve mekan dün oldu. artık mutlak olanda yaşıyoruz. Çünkü sonsuz ve evrens...
Devamı

Düş Bozumu ( BOZUNTULAR - 1 )

Yazan: -
Resim
Yerimden kalkmak istemiyorum bu sabah.Üzerime altında ezildiğim bir yük çökmüş.Gözlerim yorgun , açmak istesem de kaldıramıyorum ağırlaşan göz kapaklarımı... Yükselen dalga sesleri , sert esen rüzgarı ve soğuğu hatırlatıyor , üşüyorum.Derin bir nefes alıyorum son nefes misali ve gözlerimi aralıyorum.Boyası dökülmüş duvarda hayalimdeki canavarların gölgelerini görüyorum , korkuyorum... Dalgalar yalnız ruhumun çığlıları misali yükseltirken seslerini üşüyorum hemde çok üşüyorum.Titreyen ellerimle ruhumu sarıp sarmalıyorum. Hissedebiliyorum en çok ruhum acıyor.Neden bu acı ? Neden korkuyorum çocuk gibi karanlıktan bu kadar çok ? Nefes almama rağmen neden ölüymüşüm gibi hissediyorum ? Doğruluyorum biraz.Etrafımda yalnızlığımın izlerini görüyorum.Yalnızlığıma hapsedilmiş bir mahkum gibiyim adeta.Düşüncelerimden birer kelepçe var sanki el ve ayaklarımda , gerçekleşmeyen düşlerim vücudumda derin yaralara dönüşmüş... Bu düş bozumu nereye kadar sürer bilmiyorum.Yine dalga sesleri ...
Devamı