GÖZ BOZUMU ( BOZUNTULAR - 2 )



Hangi göz bozuktur ? Etrafındaki sahtelikleri göremeyen mi yoksa koca bir kalabalığın içinde yalnız olduğunu farkedip o kalabalığın sahteliklerine boyun eğen mi?
Sanırım cevabı hepimiz biliyoruz , görmezden gelsekte...

Uyku sersemiyim.Henüz uyanamadığımın farkındayım.Pencere pervazları arasında bulduğu ilk boşluktan içeriye girdiğinde rüzgar,soğuğu iliklerime kadar hissediyorum.Hava çok soğuk.Bütün vücudum buz gibi kas katı kesilmişim.Başım, boynum boğazım , göğsüm ağrılar içinde....
Kendimi zorlayarak yerimden kalkıyorum.Boş evin içinde ayak seslerim yankılanıyor.Duşa girmeye niyetleniyorum sonrasında vazgeçiyorum.Korkutuyor birşeyler beni.Anlayamıyorum.Evin içinde deli gibi dolaşıyorum sanki ağrılarıma ilaç bu da değil.Dışarıdan gelen motor sesine takılıyorum.Yavaşça araladığım perdenin arkasından izliyorum avdan dönen balıkçı teknelerini.Tam unuttuğum sırada hatırlatıyor kendisini başımdaki ağrı ve çıldırtırcasına vuruyor sanki beynime beynime.Yerde ki yatağın üzerine bırakıyorum kendimi şuursuzca.Ölecek gibiyim.Gözlerimi kapatıyorum uyuyabilmek umuduyla.Yok izin vermiyor sinüzit hazretleri.Vücudumda güçten eser yok ama kalkıyorum.Korkarakta olsa duşa giriyorum.Çıktığımda yine ağrılarımla başbaşayım.Ağrımı dindirecek bir şey bulamıyorum.Son bir umutla giyinip dışarı çıkıyorum.Araç farları , sokak lambaları , tabela ışıkları gözlerime saplanıyor her saniye.Yığılıp kalacağım neredeyse.Gecenin kör saatinde açık olan bakkala giriyorum ve sonunda ağrılarımın kesicisine kavuşuyorum.Eve girer girmez bir bardak su ile yutuyorum ilaçları.Sevinçliyim kendi kendime konuşup gülüyorum ağrılar dinecek .Işıkları kapatıyorum , yatağa uzanıyorum.Çok hastayım yazıp ilk elimin gittiği ilk numarya gönderiyorum mesajı ve sonra uyuyakalıyorum.Yaklaşık 6 saat sonra titreyerek uyanıyorum.Daha gözlerimi açamadan öksürmeye başlıyorum.Canım çok acıyor.Saati merak edip telefonu elime aldıgımda ani bir mesaj geliyor.Zar zor okuyorum.Sanırım akşam hastalığıma da yalnızlığıma da bir nebze çare olucak bana değer verdiğini düşündüğüm biri.

Akşamı bekliyorum...
Akşam olupta hava karardığında ses kesiliyor , değer ifadeleri karanlıkta görünmez hale geliyor.Sadece umursanmayışımla yüzleşiyorum.Saat gece 2'yi bulduğunda yeniden farkediyorum yalnızlığımı , kimsesizliğimi ve en çokta gözlerimin bozulmuş olduğunu...

Göremiyorum , sahte bir kalabalığın önemsediği bir yalan olduğumu.Göremiyorum ben de göz bozumuna kurban olduğumu...

Görebildiğim her şeyin yalan olduğunu göremesemde biliyorum artık.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

ANTİZM

Kalıplar İçinde Özgür Olmak ( Mesela -izmlerden biri olan Fütürizm)

Düş Bozumu ( BOZUNTULAR - 1 )