İNSAN BOZUNTUSU ( BOZUNTULAR - 5 )
Bozguna
uğramış her düş , her plan insanı kasvetli odalara iter.Sıkışır
kalır ruh dört duvar arasında.Saç baş yoldurur sıkıntı ve
durmadan düşünür beyin delirircesine.Kendi kendine konuşur,
duvarları döver zayıf elleriyle sıktığı yumruklar.Perdeler
kapalı ve ışıklar sönüktür.Karanlıkta belli belirsiz şeyler
görür , korkudan gözleri kapatır , bi köşeye oturup saklanır
ve bitsin ister bu korkulu rüya.En sonunda ani bir cesaret
patlamasıyla saldırır düşünde büyüttüğü garip
şekillere.Yorulana dek devam eder boşluklarla edilen bu
kavga.Ardından ağız bozulur , küfürler yankılanır boş odanın
duvarında.
Acı
oturur iççinde bir yerlerde.Herşey bi veda anı gibidir.Gözler
dolar , boğaz düğümlenir ama ne konuşuşabilir ne de
ağlayabilirsin.Gidenin ardından çaresiz el sallarsın.Çünkü
elden Bir şey gelmemiştir.Tek farkı şudur aslında giden bu kez
başkası değildir.El salladığın kaybedilen benliğindir.
Don
Kişot misali saldırdıktan sonra kendi yarattığın düşlere
yorulur , bi köşeye düşer sızarsın.
Uyurken
dünya hızla dönmekte , insanlar yaşamakta , ölmekte , şavaşmakta
, katletmekte ve en çokta tüketmektedir.Her şeyi herkesi.
Uyandığında
gün aydınlanmıştır.Ağlamaklı , durgun ama daha az korkarak
kalkar yerinden bilinçsiz adımlar atılır ayakların götürdüğü
sessiz ve ıssız bir yere doğru...
Bir
denizin kıyısına getirir bu bilinçsiz adımlar.Avazın çıktıgı
kadar bağırır lanet edersin dünyaya.Belki ses boşlukta yayılmaz
ama acı yayılır önce çarşaf misali durgun denize sonra bütün
kıyılara.
Hücreye
dönüşen odana döndüğünde duvarda bir parıltı takılır
gözünü ve yavaşça yaklaşırsın.Korkan iki göz ve solgun
benizli surata sahip bir insan bozuntusudur , sırlı cama
yansıyan.Belki yüzler değişir her bakıldığında ama görünen
, aynanın yansıttığı hep aynıdır; İnsan bozması sahte
yüzler. Aslında pay sahibidir , suç ortagıdır
her insan.Açlıktan ölen her çocuk , işlenen her cinayet , edilen
her tecavüz ve gün geçtikçe mahvedilen dünya aslında tüm
insanlığın eseridir.
Nihayetinde
aksi için mücadele etmedikçe sustukça , suçluyuz her birimiz.
Her
birimiz kadar.
Aynalarda
gördüklermiz bu yuzden insandan daha çok insan bozuntusu
silüetlerdir.Sorumsuz , umursamaz , bencil ve tüketen.
Asıl
olmadığımız müddetçe bozuntudan öteye geçemeyiz.
İnsanlıkta
değil ama , insan olmamakta birbirimizle yarıştığımız
sürece...
İnsan
bozuntusuyuz , farklı silüetlerde , farklı düşlerde.

Yorumlar