İNSAN BOZUNTUSU ( BOZUNTULAR - 5 )



Bozguna uğramış her düş , her plan insanı kasvetli odalara iter.Sıkışır kalır ruh dört duvar arasında.Saç baş yoldurur sıkıntı ve durmadan düşünür beyin delirircesine.Kendi kendine konuşur, duvarları döver zayıf elleriyle sıktığı yumruklar.Perdeler kapalı ve ışıklar sönüktür.Karanlıkta belli belirsiz şeyler görür , korkudan gözleri kapatır , bi köşeye oturup saklanır ve bitsin ister bu korkulu rüya.En sonunda ani bir cesaret patlamasıyla saldırır düşünde büyüttüğü garip şekillere.Yorulana dek devam eder boşluklarla edilen bu kavga.Ardından ağız bozulur , küfürler yankılanır boş odanın duvarında.

Acı oturur iççinde bir yerlerde.Herşey bi veda anı gibidir.Gözler dolar , boğaz düğümlenir ama ne konuşuşabilir ne de ağlayabilirsin.Gidenin ardından çaresiz el sallarsın.Çünkü elden Bir şey gelmemiştir.Tek farkı şudur aslında giden bu kez başkası değildir.El salladığın kaybedilen benliğindir.

Don Kişot misali saldırdıktan sonra kendi yarattığın düşlere yorulur , bi köşeye düşer sızarsın.
Uyurken dünya hızla dönmekte , insanlar yaşamakta , ölmekte , şavaşmakta , katletmekte ve en çokta tüketmektedir.Her şeyi herkesi.
Uyandığında gün aydınlanmıştır.Ağlamaklı , durgun ama daha az korkarak kalkar yerinden bilinçsiz adımlar atılır ayakların götürdüğü sessiz ve ıssız bir yere doğru...
Bir denizin kıyısına getirir bu bilinçsiz adımlar.Avazın çıktıgı kadar bağırır lanet edersin dünyaya.Belki ses boşlukta yayılmaz ama acı yayılır önce çarşaf misali durgun denize sonra bütün kıyılara.

Hücreye dönüşen odana döndüğünde duvarda bir parıltı takılır gözünü ve yavaşça yaklaşırsın.Korkan iki göz ve solgun benizli surata sahip bir insan bozuntusudur , sırlı cama yansıyan.Belki yüzler değişir her bakıldığında ama görünen , aynanın yansıttığı hep aynıdır; İnsan bozması sahte yüzler. Aslında pay sahibidir , suç ortagıdır her insan.Açlıktan ölen her çocuk , işlenen her cinayet , edilen her tecavüz ve gün geçtikçe mahvedilen dünya aslında tüm insanlığın eseridir.
Nihayetinde aksi için mücadele etmedikçe sustukça , suçluyuz her birimiz.
Her birimiz kadar.
Aynalarda gördüklermiz bu yuzden insandan daha çok insan bozuntusu silüetlerdir.Sorumsuz , umursamaz , bencil ve tüketen.

Asıl olmadığımız müddetçe bozuntudan öteye geçemeyiz.
İnsanlıkta değil ama , insan olmamakta birbirimizle yarıştığımız sürece...

İnsan bozuntusuyuz , farklı silüetlerde , farklı düşlerde.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

ANTİZM

Kalıplar İçinde Özgür Olmak ( Mesela -izmlerden biri olan Fütürizm)

Düş Bozumu ( BOZUNTULAR - 1 )